آتل پارس

مکان: خوانسار
تاریخ برگزاری: 1398/02/27

سر پرست: آقای پیمان آزادی

سر قدم و راهنما: آقای پیمان آزادی  

مسئول فنی: آقای کیوان زمانی

عقب دار: آقای محمد اسپیروز

تهیه گزارش: آقای کیوان زمانی

تعداد نفرات شرکت کننده: 29

آتل پارس

متن گزارش:

طبق تقویم سه ماهه بهار باشگاه کوهنوردی اژکهن برنامه صعود به قله آتل پارس در تاریخ 98.2.27 به سرپرستی اقای پیمان آزادی اجرا شد.

صبح جمعه ساعت 5:45 با دو دستگاه مینی بوس اصفهان را به مقصد خوانسار ترک کردیم،به خوانسار که رسیدیم خوانسار را دور زدیم و وارد جاده درکه شدیم بعد از عبور از گردنه ی پرشیب درکه،  که راه دسترسی خوانسار به فریدن میباشد و در انتها به بوئین و میاندشت میرسد. حدود نیم ساعت که ادامه دهیم سمت چپ جاده بعد از روستای شاه ولد وارد اولین خاکی میشویم که پس از گذر از مزارع وارد دره ای به نام دره مرغستان میشویم که سمت راست ان به طرف گردنه مرغستان میرود که مسیر ما است و سمت چپ ان مسیر گردن گاه است که از پشت خانه های مسکن مهر خوانسار به این دره دسترسی پیدا میکند و یکی از مسیر های محبوب  کوهپیمایی کوهنوردان خوانسار است. جاده خاکی سمت راست مقدار زیادی در دره ادامه پیدا میکند،اوایل دره جایی که مینی بوس ها بتوانند دور بزنند از ماشین ها پیاده شدیم و پس از پوشیدن کفش ها و چک وسایل ساعت 10 به طرف قله حرکت کردیم در انتهای این دره به گردنه ای میرسیم که سمت چپ به طرف قله سیل میرود و این مسیر بیشتر در زمستان ها استفاده میشود و سمت راست به طرف قله اتل پارس میرود که به آرامی تا قله سنگی اولی باید ارتفاع گرفت و سپس آرام آرام متمایل به چپ باید تا گردنه بعدی فرود آمد. در اینجا به یک برج سنگی میرسیم که در دو طرف برف سنگینی با شیب زیاد دارد و سرپرست با مشورت تصمیم گرفت که این برج را مستقیم دست به سنگ صعود کند، با حمایت نفرات قوی تر همگی برج را صعود کردیم و ساعت 14 بر روی قله فرعی که سنگچین هم دارد رسیدیم. با توجه به تایم و تعداد نفرات و پیشبینی زمانی که تا قله اصلی طول میکشید سرپرست در همان قله فرعی عکس دست جمعی را گرفت و در جایی پائین قله زمان برای استراحت و ناهار داد، در همین حین آقای آزادی به خاطر اینکه گزارش و تِرک کاملی از این قله در دست نبود یه تیم پنج نفره را به سرپرستی آقای زمانی برای صعود قله اصلی روانه کرد که این دوستان هم با حداکثر توان و سرعت به سمت قله اصلی حرکت کردند و پس از تلاش فراوان به خاطر عمق برف، ساعت 15 قله اصلی را صعود و بلافاصله به طرف تیم برگشتند. در این فرصت آقای ازادی اعلام حرکت داد و به خاطر اینکه تیم در برگشت درگیری با سنگ نداشته باشد و از طرفی هم دره هایی که به پائین راه میداد برف نرم با عمق زیاد داشت، به همین خاطر از چند دره پائین تر فرود آمدند ولی باز هم به مسیری دست به سنگ خوردند که سرپرست با ایجاد کارگاه نفرات را یکی یکی با حمایت به پائین فرستاده که در این حین بارش برف 10 دقیقه ای را هم داشتیم که کار را بسیار مشکل تر کرده بود و زمان زیادی را از تیم گرفت. بالاخره ساعت 18 با تراورسی که تیم داشت به گردنه زیر برج سنگی که قله فرعی بود رسید و بلافاصله از دره که در شمال غربی بود و بالای سر ده رجب بود فرود امدیم. مینی بوس ها هم مسیر را به طرف فریدن ادامه دادند تا به ده رجب رسیدند و از جاده خاکی که انتهای روستا بود و تا داخل دره ای که ما فرود میامدیم ادامه پیدا میکرد امدند و ساعت 19:30 به ماشین ها رسیدیم. از ده رجب تا بوئین 10 کیلومتر بود و برگشت را از جاده بوئین و میاندشت به طرف دامنه آمدیم و سپس پس از توقفی که بین راه داشتیم ساعت 23 به اصفهان رسیدیم.